ME SHKAS: Futbolli nuk ka nevojë për këtë gjuhë!

Në një sport që pretendon të ndërtojë karakter, të edukojë të rinjtë dhe të përfaqësojë komunitete të tëra, ajo që erdhi nga trajneri i KF Llapi, Tahir Batatina, nuk është thjesht një incident, është një alarm serioz për nivelin e diskursit në futbollin tonë.

Publikimi i mesazheve nga gjyqtari Fatlum Berisha nxjerr në pah diçka shumë më të rëndë sesa një ankesë për vendime arbitrimi. Kritika ndaj gjyqtarëve është pjesë e lojës. Presioni, madje edhe emocionet e tepruara, ndodhin. Por përdorimi i tragjedive personale si armë sulmi kalon çdo vijë të kuqe njerëzore, morale dhe profesionale.

Ky nuk është më debat për penallti apo kartonë. Ky është një degradim i komunikimit në një nivel që nuk mund të justifikohet me asnjë rrethanë.

Nëse një trajner, që duhet të jetë model për lojtarët dhe të rinjtë, zgjedh të përdorë gjuhë që prek plagë personale, çfarë mesazhi po u japim brezave që po rriten me këtë sport?

Futbolli i Kosovës ka bërë hapa përpara në infrastrukturë, organizim dhe përfaqësim ndërkombëtar. Por raste të tilla tregojnë se zhvillimi nuk matet vetëm me stadiume apo rezultate por matet edhe me kulturën që ndërtojmë brenda lojës.

Heshtja në raste të tilla do të ishte bashkëfajësi. Sepse problemi nuk është vetëm një mesazh i dërguar në nerva e sipër; problemi është normalizimi i një mentaliteti ku kufijtë etikë shkelen pa pasoja.

Kjo nuk është çështje rivaliteti mes KF Llapi dhe SC Gjilani. Është çështje standardi. Dhe standardi duhet të jetë i qartë: askush, pavarësisht rolit apo rezultateve, nuk është mbi dinjitetin njerëzor.

Në fund, futbolli nuk është vetëm lojë. Është pasqyrë e shoqërisë. Dhe nëse në atë pasqyrë shfaqen fjalë që godasin dhimbjen personale të dikujt, atëherë nuk kemi problem vetëm me futbollin, kemi problem me veten dhe kemi problem si shoqëri.

Kërkimfalja ndaj gjyqtarit Fatlum Berisha dhe familjes së tij është urgjente të bëhet.

Dhe pikërisht këtu duhet të vihet vija. Pa ekuivoke. Pa arsyetime. Pa vonesë.